Bir romantik komedi klişesi DAHA olarak “ilk dans” sahnesi! Ve fakat, klişelerin şahı, şahanesi... Külkedisi edasında, kararmaya başlayan gökyüzünü aydınlatmaya gelmişçesine sahneye ayak basan maviler içindeki masal prensesi. Onu gördüğü an, onu görmeyi beklerken geçen zamanın nasıl bir asır gibi gelmiş olduğunu fark eden soylu ve yakışıklı masal prensi. “Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş” der Sabahattin Ali. İlk dans, sanki Ömer ve Defne’nin birbirini bir ömürce aradıktan sonra nihayet buluşu gibidir. Sonrasını biliyorsunuz.... “rüzgar geliyor, geliyor” denir... ve gelir :)