Defne'nin de Ömer'in de geçmişten gelen yaraları vardı. Geçmişten gelen yaraları yetmiyormuş gibi, içinde bulundukları koşullardan ötürü birbirlerinin yüreklerinde başka başka yaralar da açmışlardı. Fakat, Defne'nin şifası Ömer, Ömer'in şifası Defne oluvermişti çoktan. Birbirlerine iyi geliyorlardı, tüm çektikleri acılara rağmen mutluluğun anahtarı da beraberliklerindeydi. Defne'nin en büyük derdi, başına Ömer'i -Ömer'le beraber, çok güzel şeyleri- getirmişti. Birbirlerinin en büyük armağanıydı varlıkları. Her şeye rağmen, ikisinin de farkında olduğu en önemli şey buydu.