O şehir senin, bu şehir benim dolaşmıştı. Bir yere aidiyet duygusu oluşmamıştı içinde ama çok fazla insanla, problemle karşılaşmıştı. Zenginleştirmişti kendini. Topluma, halka karşı bakış açısı değişmişti. Tiyatro yapıyordu ama gerçek anlamda tiyatro yapamadığını düşünmeye başladı.

Oynadığı oyunlarda bize ait hiçbir şey yoktu çünkü. Bizim meselelerimizi anlatmıyordu. Tabii ki klasikleri, Romeo & Juliet'i, Hamlet'i reddetmedi ama yine de kendi ülkemizden de birçok hikaye çıkabileceğini savundu. Sahnede kendimize yabancılaşmamıza anlam veremedi. Bu fikri de sadece tiyatro oyunları için geçerli değildi, ilerleyen yıllarda yer alacağı tüm işlere buna göre karar verdi.