‘Seninle bir bütün olabilirdik, hoşçakal gözümün nuru hoşçakal’ deyip gitmişti Deniz. İki çocuklu ve psikopat kocasından bir türlü ayrılamayan Aliye’den böyle vazgeçmişti. ‘Çocuklarım olmadan asla’ sloganı üzerine inşa edilen Aliye’nin hikayesinde kadın nasıl ayakta durur, çocuklarını kocadan nasıl söke söke alır hep birlikte seyretmiştik. Dönemin fenomen dizisi olmuştu Aliye. Yüzü bir türlü gülmeyen, buz gibi bir kadının hayatına azıcık ışık giriyor diyorduk ki tam hikaye başlamadan bitti. Sinan çocukların babası olduğu için bu yarışın kazanan tarafı oldu. Aliye bağrına çocuklarını, Deniz ise koca bir taş basıp veda ettiler hikayeye. Bu ayrılık da neresinden baksan imkansız haliyle yara olup kaldı içimizde, bir köşede.