Yamaç herkesi ve her şeyi tek tek düşünmekten delirme noktasına geldi. Olayı her pencereden bir kez daha yaşadı, Kahraman abisini hatırladıkça daha çok sarsıldı. Annesi gördüğünde ise dizlerine başını koyup ağladı. Sultan da Yamaç gibiydi, o da aynı olaya kendi açısından ağlıyordu.