Birbirini anlamayan iki insanın birbirini anlamasını anlatır o eller. Kerim’in babasına olan kırgınlığını bir kenara attığını, Bayram Bey’in oğlunun büyüdüğünü kabullendiğini gösterir. Hüzünlüdür, hüzünlü olmasına ama en çok da güvendir. Baba ve oğulun, attıkları adımları daha sağlam atacağının işaretidir.