Sen hiç çocuk öldün mü Albayım?

Yirmi üçüncü bölüme gelirken Poyraz’ın yalnızlığını ve tutunamayanlığını tam anlamıyla ancak idrak edebilmiştim. Sezon boyunca gözyaşı dökmeme sebep olan tek sahnedir. Bölüm içerisinde bir de “İşitin ey yarenler” şiiri dinlemiştik Ayşegül’ün sesinden, çok güzeldi.