Kırgınlıklar, kavgalar ve ayrılıkla geçen koca bir yazın ardından yeniden aynı yatakta buluşan Hülya ve Kerim, başka şeylerle savaşmak durumunda kalıyordu. Ve bundan sonra ayrı ayrı değil birlikte savaşacaklardı, hatta birbirlerini teselli edeceklerdi.

“Kolumda uyumak isteyen var mı?” diyen Kerim, “Ben uyumak istiyorum.” diyen Hülya ve mutluluklarının en büyük şahidi Mehmet… Geldiğimiz noktanın en güzel tarafı onların her gece huzurla uykuya dalmasını izlemek değil miydi?