Birbirimizin yaralarını sarabilir miyiz?
İçindeki sesi dinlemek, belki de sığınmak düşünmeden... 
Şanssız, yalnız bırakılmış bir çocuksunuz. Yetimhanede büyümüş, hayata tutunabilmek için çok çaba sarf etmişsiniz. Zor bir çocukluk geçirmişsiniz. Ve gün gelmiş, öyle ya da böyle kendi ayakları üzerinde durabilen biri olmuşsunuz. Derken bir gün biyolojik babanız çıkıvermiş karşınıza. Tepkiniz ne olurdu?

Ben, kin tutabilen bir insanım. Beni bırakıp giden, umursamayan bir adam biyolojik babam dahi olsa koşup boynuna atlayamam. İçimden sımsıkı sarılmak geçse de kendimi tutar, sorarım hesabını. Hoş ben sıcak evimde, yan odamda annemle babam otururken bunları yazıyorum. Terk edilme psikolojisinden çok ötedeyim, ne desem eksik kalır bu yüzden. Ama kendimi Gönül’ün yerine koymaya çalışıyorum da her açıdan zor, her açıdan sancılı bir durum. Gönül’ün babasına karşı duruşu nasıl normalse, başı sıkıştığında ilk yardım istediği kişinin babası olması da o kadar normal. Bu durumda Gönül’ün babasını süründürmesini istediğim kadar babasının sıcaklığını hissetmesini de istiyorum aslında. Karışık düşünceler içerisindeyim anlayacağınız...

Kürşat’ın sevdim dediği kadını yüzüstü bırakması, çocuğunu arayıp sormaması zaten yeteri kadar can sıkıcı bir durumken bir de üzerine silahların bu kadar sık kullanılması eklendi. Yusuf’un çocuğunu öldüren Kürşat, Kürşat’ın asıl düşmanı Yusuf’un babası. Bu meseleye temkinli yaklaşmakta fayda olsa da hiçbir sebep evi tarayıp küçücük çocuğu öldürmeyi haklı çıkarmaz. Kürşat’ın aklına estikçe ev basıp silaha başvurmak gibi bir huyu var. Ve ben bundan rahatsız oldum. Kürşat'a karşı inanılmaz mesafeliyim.  

Gönül’ün annesinin hikayesini dinlemek istemesi, sandalyeye çöküşü, gökyüzüne baka baka annesiyle dertleşmesi, yetimhane günlerine dönüşü, gizli yeri… Çok güzel sahnelerdi, çok; gönlüne sağlık Gökçe Bahadır!

Dramada anne-çocuk çatışmasındansa baba-çocuk çatışmasını izlemeyi tercih ederim. Hatırla Gönül de ‘baba olmak’ meselesine şık dokunuşlar yaparak hikayesini açıyor. Ve babalar ve evlatları arasındaki ilişkiler beni çok heyecanlandırıyor. Yusuf ve babası arasındaki mesele hala muamma. Tek bildiğimiz Yusuf çocuğunu babası yüzünden kaybetmiş. Şimdilik yapabileceğimiz tek şey tahmin yürütmek.

This is Spartaaaa! 

Gelelim Tekin ve Mazhar Bey’e. İki haftadır tanıdığımız kadarıyla Mazhar Bey sevmeyi bilmeyen bir adam. Çocuklarını bir hata olarak gören, sevgi gösteremeyen hatta belki kendi de sevgi görmemiş bir baba. Mazhar’ın babalığının altının kazınması sadece Tekin’i değil, Mazhar’a tanımak için de önemli benim için. 

BUNLARI DA SEVERSİN

BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER