Kiralık Aşk: Yoksa sen beni masuscuktan mı sevdin?
Seni kucaklamak geldi içimden, kendimi tutamadım işte geldim yanına...
İnsanın söylerken bile içini titreten şeyler vardır. Belki geçmişinde yaşamış olduğu bir “an”dır bu, belki de hissetmiş olduğu bir “duygu”. Ve yaşamasına bile gerek yoktur bazen. Bir kitap okur ya da bir film izler ve o tanıdık “şey”i ne zaman hissedecek olsa yüreğinin bir köşesi tir tir titrer.

Aşk da böyleydi benim için. Okumak ve izlemek, herkesin tarifi konusunda bir parça tekinsiz hissettiği bu “şey” karşısında kendimce bir izlenim edinmeme yetmişti. Aşkı hiçbir zaman sevgiye denk hayal edemesem de, ne zaman bir sevmek düşünsem içimde hep aynı yer titrerdi. Buradan Kiralık Aşk serüvenime nasıl başladığıma bir pay çıkarıp, zaten bir hayli sıkkın olduğunu düşündüğüm canınızı daha fazla sıkmayacağım merak etmeyin. Nasıl başladıysam başladım işte. Biz gibi, siz gibi, onlar gibi. Varmak istediğim nokta bu yazıyı nereye götürür şimdilik kestiremesem de, şu an bu satırları yazarken aklımda sadece ciğerimin sağ köşesi bellediğim Ömer’in ve yine benzer şekilde sol köşesini vermekten çekinmediğim Defne’nin harcanışı ile harman edilmiş vaziyette olduğumu bilmeniz belki de sizin açınızdan daha selametli olur.

19 Haziran 2015 Cuma akşamından itibaren bütün cumalarını şimdiye kadar zevkle kiralamış olduğunu düşündüğüm sevgili Kiralık Aşk izleyicisi, girişten de anlayabileceğin üzere maalesef ki sana şevkle moral veremeyeceğim zira hüznü mutluluktan daha hızlı giyinip kuşanabilen bendenizde kendisi taze bitti, bitirdiler. “Aah Kiralık Aşk ah! Katran karası kaderimiz!” diye şimdi yığılıp kalacağım şu köşede, lütfen beni ayağa kaldırmaya çalışmayınız çünkü daha da takatim kalmadı.


Hayatım komedi bende, sen rahat ol, yaz bakayım oradan bize beş porsiyon romantizm...

Haftaya başlarken, her ne kadar benim için zamanın durmasını istediğim zamanlarda olsak da, bugün izleyeceğimiz bölümden anlamsız bir biçimde çok ümitliydim ve bir an önce cuma gelsin de haklı çıkayım istiyordum. Yanlış sinyaller topladım belki de ondan oldu bilemiyorum. Sadece bir tane fragman vardı bildiğiniz üzere. Aha, dedim kesin bir şeyler olacak ondan vermiyorlar ikinciyi. Çünkü benim izlediğim Kiralık Aşk şaşırtmayı severdi. Bir şeyler gizliyor, bilerek eksiltmeye gidiyorsa bunun altında bir iş var demekti. Düşünmesi güzeldi tabii böyle, insan geçen hafta izlediği şeyi tekrar tekrar izlemek isteyip de dönüp dönüp bakmayınca neler olduğunu unutuyormuş. Ben de biraz hafızam kabullenmek istemediği için bir parça da Ömer’imin yüzüne ufaktan ufaktan bakmaya tekrar başlayabildiğim için Fikret Gallo gibi bir faktörü unutmuşum ne yazık ki. Fragmanda da gözümüze gözümüze sokmuşlar hatta yetmemiş ağzımızdan burnumuzdan da Gallo’yu itelemeye çalışmışlardı halbuki ama umut işte ne yaparsınız, fakirin ekmeği. Bir iş varmış bir şeyler olacakmış sahiden, FikÖm gibi mesela…

Dedim ya pek bir ümitliydim, sırf bölüm sonunda güzel güzel şeylerden bahsedebileyim, Fikret var ama yok sayabileyim diye ara ara boş vakitlerimde eski bölümleri izledim. Keşke izlemeseymişim. Bir o bölümlere bakıyorum bir de şimdi izlediğime ve maalesef ki şimdikini izlemeyesim geliyor. İçimizi titreten şeylerden bahsetmiştim ya hani, eski Ömer’e bakmak bile iç denizimdeki balıkçı kayıklarını fırtınalarda alabora etmeye yetti. “Alt tarafı bir dizi, ne abarttın” demeyin sakın. Biz abartmak için sevmedik mi Kiralık Aşk’ı?

Bize -kendisinin böyle bir vaadi olmasa bile- yaşayamadıklarımızı versin, duygumetremiz tavanlara vursun da her yanımızdan kalpler çıksın diye? Ve biz yine bilmiyor muyduk sevgili Kiralık Aşk izleyicisi, hiçbir mutluluk sonsuza dek sürmezdi. Hele söz konusu mevzuya Defne dahilse, 24 saat bile süremezdi mutluluk ve biz bunu bile bile sevmiyor muyduk? Bazen 7 gün bazen 14 günde bir yakalayacak olsak da mutluluğu, sırf sonunda elbet Defne ve Ömer’e ait olacak diye kovalamalara doyamıyor değil miydik?

Doyamıyorduk tabii ya.


Yazı devam ediyor...

BUNLARI DA SEVERSİN

DİZİ-YORUM : SEZON 2 , Bölüm 70
DİZİ-YORUM : SEZON 2 , Bölüm 55
DİZİ-YORUM : SEZON 1 , Bölüm 38
DİZİ-YORUM : SEZON 2 , Bölüm 55
DİZİ-YORUM : SEZON 1 , Bölüm 35
BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER