Barış Akarsu'ya özlem: Ölümle eskimez gülüşler..

Barış Akarsu'ya özlem: Ölümle eskimez gülüşler..
Herkes bir ailenin eline tutuşturduğu kaderle başlar hayat yolculuğuna. Bizi süt kokan halimizde kucaklayıp binbir eziyetle yetiştirirler. Kimi aile narin bir inci tanesi gibi davranır evladına, kimisi yabani bir bitki gibi.. Kimisi dünyanın güzelliğini ayaklarımızın altına serer, bir diğeri topuklarımızı kanatan telleri.. Onları biz seçemeyiz, varlıklarını inkar edemeyiz. Fakat bizim seçebildiğimiz şeyler de var bu hayatta. Güzel şarkılar, kıymetli dostluklar ve harcanması imkansız aşklar.. Yolunu kaybeden bir insan için fener gibidir bunların tümü.

İşte tam da öyle bir zamanda, lise çağında büyümenin karmaşık sokaklarından geçiyorum.. Kalbimi kırmışlar. Mutsuzluk mutluluk gibi öğrenilmiyor işte. Her gün elini yüzünü yıkayıp üstüne giydiğin neşe gibi olmuyor mutsuzluğa alışmak. Yardıma ihtiyacın var. Sonra bir şarkı dinliyorum. ''Gözlerin boşluğa dalıp gider..'' diyor bir adam. O söyledikçe benim gözlerim boşluktan kurtuluyor. Barış Akarsu sırdaşım oluyor işte o anda. Tıpkı hepinizin arkadaşı olduğu gibi. Geceleri yorganın altında benimle birlikte ağlıyor, gün doğarken elini omzuma atıp ''Korkma, geçecek'' diyor sanki o nazik sesiyle..


BUNLARI DA SEVERSİN

BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER