Anne olmak çocuğunu bedeninde taşımaktır. Bedeninin en özel yerinde, kalbinde... O bunu bize öğretti ve öğretirken kendi de kapkara bir kalemle yazılmış talihiyle yüzleşti. Onun dünyasının nüfusu tek kişilik; Baran'la gülüyor, Baran'la doyuyor, yalnızca Baran'ı kaybetme ihtimaliyle çılgına dönüyor.

O minik bebeği kollarına aldığı gün duvarlar örmüş gerçeklerle arasına. Ne kötülükleri planlı ne de yalanlarıyla mutlu. O da isterdi duru bir nehir gibi huzura akmayı. Şimdilik elinde tek kalan endişeler denizinde yüzme ihtimali...