Kiralık Aşk: Mesafeler birleştirdi bizi, bir de sözler*
"Mesafe"lerin başka insanları birleştirmek gibi bir gücü var mı bilemesem de, Ömer ve Defne’yi ayırıyormuş gibi yapıp onları bir etmek, biz etmek konusunda master yaptığı aşikar.

Bir zamanın bankta “Güvenmiyorum” diyen Ömer’i İplikçiler’i, patlaması 46’ya nasip olmuş birikip gelmiş tüm bu kırgınlıkların pek ala da farkında olarak beyan etmişti belki de durumunu. Nihayetinde arasında fersah fersah “mesafe”lerin olduğunu bilmekten çok hissettiği hanımla iki kişi olmak vardı işin ucunda. Ve bir şey tutarsızsa, sadece tutarsızdı Ömer için. Uzaksa, sadece uzak. Hayatında yer vermeye devam etmesinin bir manası yoktu, ta ki “Yüksek dozda Defnesizlik”ten ölecek gibi olduğunu anlayana kadar…

Defne’nin de Ömer’den pek aşağı kalır yanı yok aslında. Sadece kendisi her fırsatta “Ben Ömer’siz yaşayamam.” diyerek söze dökmekten çekinmiyor hissettiklerini. Ama Ömer Bey öyle mi? Değil. Bize kaybetmekten deliler gibi korktuğunu şimdi şimdi birazcık hissettiriyor olsa da Defne’ye karşı hep “Gidersen git umurumda bile değil, nasıl olsa döneceksin ama ben yüz vermicem hıh!” tarzında yaklaşıyordu (Bkz: 15. bölüm). Ta en başından beri bu ilişki için kan revan olan hep Defne’ydi. Ha hatası kusuru yok muydu, elbette ki vardı ama Ömer Bey’imiz, paşamız, yiğidimiz Defne’si düşse eğilip almıyordu bunu da inkar edemeyiz şimdi.

Bakın buna istinaden 36. bölüm yorumumda ne demişim: “Bu bölüme kadar diziye Defne için bir er kişinin gelmesini asla ve kat’a istemiyordum ancak anladım ki, Ömer her ne kadar bir zamanlar eve gelip Defne’yi göremeyince ödü bir yerlerine kaçmış gibi görünse de maalesef ki sevdiğini düşündüğümüz bu kızıl çöl fırtınasını kaybetmekten hiç mi hiç korkmuyormuş. Benim anladığım bu, anlatılmak istenen belki bu olmasa bile.”


Ödü bir yerlerine kaçmış Ömer İplikçi (Bölüm 33)

Bir kadın için ne kadar acı bir durum olsa da Defne de maalesef bunu idrak etti. Ömer “Gerçekten mi, böyle mi düşünüyorsun gerçekten?” diye ufaktan inkara çalışsa da kendi içinde bir an o da kabullendi. Çünkü işin doğrusu bu. Yanında bulamasa da ne zaman arkasına dönüp bakacak olsa Defne hep orada olacak, o da biliyor. O yüzden Defne haklı Ömer “anlamıyorsun”. Halbuki Serdar sana Defne’nin seni kaybetmekten nasıl korktuğunu anlatırken ne güzel anlamış gibi görünüyordun. Eve gidince tekrar mı yapmadın, konu testlerini mi çözmedin ne yaptın sen ben anlayamadım özür dileyecekken birden hesap sorar konumuna seyirttiriveren hallerini ya da Defne’nin neyden bu kadar çok korktuğunu anlamamakta ısrar eden hallerini… Sahiden anlamıyor musun Ömer, yoksa anlamamak kolayına mı geliyor? Haydi özür dilemek zoruna gitti, bulduğun ilk fırsatta ilk sağdan çevre yoluna girdin onu anladık ama iplerin uçlarını birbirine bağlamak bu kadar mı zor senin için? 

*Cemal Süreya


Yazı devam ediyor...






BUNLARI DA SEVERSİN

BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER