Vartolu içeride kimin olduğunu anladığı an konuşması, duruşu, bakışı, yürüyüşü, her şeyi değişti. Yüzüne bakmaya çekineceği tek insan evinin ortasında onu bekliyordu. Saadet bağırmadı, kızmadı, öfkelenmedi sadece "Niye?" dedi. Vartolu çocukluğundan bahsetti az da olsa, yaşadıklarından. Sonra koydu başını ilk aşkının omzuna ağladı. Saadet affetmedi ama dinledi.