Hakikaten, şimdi ne olacak?

Geçtiğimiz gün Ranini.tv yazarları olarak yorumladığımız dizilerin "En iyi 5 bölümü"nü seçtik. Meğerse en iyi bölüm hiç yayınlanmamış olanmış. İki haftalık bir rölantiden sonra kayıtlara "unutulmaz" olarak yazılacak bir bölüm izledik. 

Buradan açık açık, başta Uğraş Güneş olmak üzere tüm Ulan İstanbul ekibine sesleniyorum: Böyle bölüm olur, arkadaşım? Yılbaşı bölümü dediğin bol şarkılı, yüksek dozda eğlencesi, limitsiz goygoylu olur. Tamam, bunların hepsi vardı hem de Selami Şahin’li. Ama siz ne yaptınız? Sezon finali gibi bir finalle, 2015’e meraktan patlayacak şekilde girecek olan Duygu yarattınız? Böğrümdeki büyükbaş hayvan ile soruyoruz: #şimdinolcak ?

Bi’ milyonumuz var be abi!

Hatırlarsak Dayımız Dodo’nun ölümünün ardından Nevizadeler, Dodo’nun toprağın altına gömdüğü gibi o bir milyonu da ciğerlerine gömüp küllerinden yeniden doğmuşlardı. El-Zeker, Tefeci Bindal, Kutalmış, Sevilay Karam, Rıfat Kulunç, Karhan Hanut, Eflatun, Haldun Kunt ve son olarak Hürberk Alagöz’den aldıkları yüz bin lira ile Ali Rıza Kaptan’ı kurtarmak için gerekli olan bir milyon toplanmış oldu.

Para toplandı, avukata verildi. Belgeler, imzalar vs. derken: Arkadaşlar hazır mıyız? Kandemir’in dediği gibi adaletli çalarak adaleti kazandılar. Ali Rıza kaptan artık ÖZGÜR!

Böyle güzel anları ölümsüzleştirmek lazım.

Üstelik Zeynep de gitti, ohhh! Bugün benim bayramım(dı).

Kaptan artık hapishanede değildi. Bu durum, Hayati’nin potlarına rağmen, kazasız belasız tamamlandı. Kaptan, ilk önce Derya’sına ardından da denizine kavuşmak üzere Bodrum’a uğurlandı. Buraya kadar her şey çok keyifli, çok normaldi.

Hırsız vaaaar!

Bu altınların Hayati’nin başına bir dert açacağı kesindi de acaba neredendi? Şimdi Hayati’ciğim, her şeyden önce Nevizadeler’in o altınları gerçekten işe yarasaydı sana verirler miydi? Sen daha altınları nakde dönüştürmeden ne demeye o kadar açıldın? Para seni çok bozdu. Hem sen, elin tanımadığın kadınını neden getiriyorsun ki evine? Nataliii, Nataliii. Kandemir’in bir işe yaramayacağını anladığı için Hayati’ye verdiği altınları, Natali de Hayati'nin evindeyken bir güzel çantasına atıp, kaçtı.

Bu şarkı benden Hayati’ye: Ellerim bomboş, yüreğimde bir sızı...

Tamam, eyvallah, her şeyi anlıyorum da sen neden “Hırsııız vaaaar!!!” diye bağırıyorsun? Hırsız var diye bağırmak kaç seneden başlıyor, senin haberin var mı? Neyse, Hayati, sen tam bir tatlişkosun özellikle İsmail abiye çaktığın selamla kalbimizi yine yeni yeniden fethetmeyi başardın.  2015'te kendini toplaman ümidiyle...

Dur, İsmail abi nereye?! Sen daha bizden gidemedin ki.

My name Ban, ŞehriBan!

Geçtiğimiz bölüm Şehriban, Derya’yı birisiyle öpüşürken görmüştü. Gördük ki Derya'nın öpüştüğü çocuğun Ferdi olduğunu anlamamış. Bu öpüşmeye sevinsek mi üzülsek mi bilemedik.

Baskın basanındır. Yardırın Şehriban ve Fatmiş.

Bu bölüm ise Şehriban bir James Bond, bir Sherlock Holmes gibi Derya’nın peşine düştü. Kıyamam ben ona ya. Sonuçta üzülecek olan biricik oğlu, Ceyhun. Esra’ya sordu olmadı, Derya’yı konuşturmaya kalktı, olmadı. En sonunda Derya’yı takip etmeye başladı. Kafede, Derya’yı bir adam ile, ki kendisi Ali Rıza Kaptan’ın avukatı olur, konuşurken gördü. Adam kimdir necidir derken izini kaybetti. Ama Dünya küçük, İstanbul daha da küçük!

İstanbul ile hesap kapamacılık

Hesaplara geçmeden çok kısa bir şeyden bahsedeceğim. Hayati’nin altınları, Şehriban’ım dedektifliği derken bu mahallede hiç mi iyi şeyler olmuyor diye sorabilirsiniz. Gerçekten oluyor. Türk kadının bilinçaltı Maşuka, kuaför dükkânını açtı. Hadi hayırlı uğurlu olsun, Allah utandırmasın.

Şakşuka Kuaför herkese fönlü günler diler.

Bu kısa aradan sonra konumuza dönersek: Ali Rıza Kaptan artık özgür olduğuna göre artık son İstanbul turları da başladı. Kandemir’in talimatıyla herkes İstanbul ile olan hesaplarını kapatmaya gitti. Hoş, Yaren ve Kandemir dışında kimsenin kapatacak büyük bir hesabı yok. Ferdi, çocukların ihtiyaçlarını karşıladı, Karlos dev, büyük, süper yılbaşı sürprizi için harekete geçti. Yaren ise annesine gitti. Malumunuz, 7 yıl önce Yaren’in bıçaklanmasında Karlos’u sorumlu tutmuş, ona yar olursan hakkımı helal etmem demişti. Yaren, annesinin yattığı rehabilitasyon merkezinin kapısına kadar gitti. Haydi, bi’ gayret derken kapıdan döndü. Her şerde vardır bir hayır Yaren’im.

Kandemir cephesinde durum bir tık daha karışık. Şöyle ki: Tezgâh bittiğine göre artık kızı Elif’in kime baba dediğini, o Ahmet Yılmaz’ın kim olduğunu öğrenebilirdi. Tuncer ve Bahadır’ı alıp kızının yaşadığı eve gittiler. Hemen bir alçı, bir kamera oyunu. Kızının odasına ve eve kameraları yerleştirdi. Bakalım, görelim kimmiş bu Ahmet Yılmaz? Yoksa her taşın altından çıkan Firuz muymuş?

O gece hayat sokaktaydı!

Goygoyun kralı Nevizadeler 2015’e sessiz sakin mi girer sanıyorsunuz? Herkes ailesiyle hindisini pilavını yedikten, yeni yıl ile ilgili güzel mesajlarını verdikten sonra sokağa çıktılar. Çünkü o gece hayat sokaktaydı. Hayattan kastım hayatta olan her şey. Aşk, müzik, kıskançlık, hüzün, umut, sırlar, kaçış… Her şey işte yahu!

"Son kez" derken? Artık eğlenemeyecek miyiz? :(

Ve parti başladı. Ortamdı, müzik derken Karlos’un dev, büyük, süper sürprizi arabadan iniverdi: SELAMİ ŞAHİN! Selami baba ilk önce Özledim’i ardından da Başımın Tatlı Belasını seslendirdi. (Özledim sırasında ve sonrasında, yaklaşık on dakika kendime gelemedim. Özlediğim ne varsa hepsi birden gözümün önünden geçti. Tövbe!.. )

Sen de olmasan bu gönül işlerimizi kimle paylaşacağız?

Selami Şahin ile Alın Teri Sokak sakinleri bizden iki gün önce 2015’e girdi. Heyyy, sakinler! 2015 nasıl? Güzel mi? Değilse biz hiç zahmet etmeyelim oralara kadar.

Herkes için eve dönüş zamanı. Allah aşkına kim hoşlanır vedalardan, hele ki arkanda bıraktığın sevdiğin ise… Derya, kutlamanın ardından otobüsle babasının yanına doğru yola çıktı. Muhteşem bir türkü eşliğinde: Bir Fırtına Tuttu Bizi. (Üstelik Sevtap Özaltun'un kendi sesinden.) Kendisi, rakının alkol oranını arttıran türkülerdendir. Gözleri yaşlarla doldurur, sağlam sinirle dinlenilmesi tavsiye edilir.

"Gelicen dediysem, gelicen."

Geldi. Bu da sonucu:

”O biz kavuşmalarımız, ah yârim, mahşere kaldı!”

Gecenin sonunda Ceyhun, Şehriban ve Maşuka da evlerine gittiler. Şehriban adeta dut yemiş bülbül. Dedim ya dünya küçük, İstanbul daha da küçük! Yılbaşı partisinde, Derya’yı takip ederken konuştuğu adamı görüp peşine takılmıştı. Yoksa, durumlardan habersiz avukat her şeyi döküldü mü? Ceyhun, ne oldu diye sıkıştırınca… Gerisini biz de bilmiyoruz. Adamı konuşturdu mu? Konuşturduysa adam ne dedi? Ceyhun neden yılbaşı gecesi paldır küldür karakola ardından operasyona gitti?

Derya’yı yolcu eden Nevizadeler için de kaybolma zamanı geldi. Eee ne demiş şair: Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. (Sessiz Gemi – Yahya Kemal Beyatlı) Mahallelinin hediyelerini bırakıp yola koyuldular. Birden acı bir fren ve o içimize oturan anons: Nitelikli dolandırıcılık ve organize suç çetesi kurmaktan tutuklusunuz! 

Nasıl yani ya?

Peki, ama kim? Şehriban, avukatı konuşturdu da gerçekleri öğrenip Ceyhun’a mı anlattı? Yoksa Firuz mu? Hayati’nin altınları? Off çok kafam karıştı. Bu kafa karışıklığı, heyecan ve merak beni 2015’e kadar idare eder artık.

Yılbaşı Köşesi

Adettendir. Yeni yıla girerken her şeyin en güzeli dilenir, güzel umutlarla başlanır. Aynen, hiç bozmuyoruz kendimizi. İnanıyoruz ki her ne olursa olsun Nevizadeler bu sefer de yırtacak.

Ben de, naçizane, 2015 yılının: Sevdiklerinizle olan mesafenin aklınızla başınız arasındaki mesafe kadar yakın olduğu, tarzların farzlarıyla, farzların tarzlarıyla buluştuğu, sevinçten yüz üstü gömün beni diye çığlıklar attığınız, Hayati gibi tatlişko, Şehriban gibi şevkatli, Maşuka gibi neşeli, Servet abi kadar gibi tatlı dilli, Yaren gibi güçlü, Karlos gibi yürekten seven, Ferdi gibi korkusuz, Derya gibi tuttuğunu koparan, Bahadır gibi dahi, Kandemir gibi yol gösteren, Ceyhun gibi içi iyi niyetlerle dolu ve Nevizadeler gibi adaletli bir yıl geçirmenizi dilerim.

BUNLARI DA SEVERSİN

BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER