Ekmeğim bahtımdan katı, bahtım düşmanımdan kötü*
Sabahattin Ali “Hapishane Şarkısı” şiirinin birincisinde,
“..Yar olmadı bana devir
Her günüm bir başka zehir
Hapishanelerde demir
Parmaklıklara sarıldım...” der.

Edip Akbayram’ın bestelediği bu şiiri Nuran, Efsun, İlyas ve Sakine hapise girerken dinledik. Şarkının hikayesi çok başka olduğundan diziye çok yakıştırmasam da, Sabahattin Ali’yi bize anımsatan kalemlerin eline sağlık. İlerleyen dakikalarda bir de Neşet Ertaş’ın sesinden “Kendim Ettim Kendim Buldum” dinledik ki gerçekten pek güzel oldu.

Özgürlüğe bakış!

Bu hafta elbette ki ana mevzu, Nuran, İlyas, Sakine ve Efsun’un Necati’yi öldürme suçuyla tutuklanarak, hapse atılmalarıydı. Bu kadar akıllı! insanların hapisten kurtulmak için hiç bir şey yapmayışını hayretle izlediğimi söylemeliyim. Avukatlıklarını yapan Ateş’e sadece Efsun ifade verdi o da “yalan” söyledi yine. Ateş’ten, hepsini tek tek karşısına alıp, şöyle güzelce durumun ciddiyetini anlatmasını beklerdim. Hapiste kalma konusundaki bu enteresan ısrarlarına! bir de komedi dozu yüksek sohbetleri eklenince açıkçası biraz konudan koptum. Efsun ve Sakine boncuktan kuş işlemekten, duvarlara çentik atmaktan ve püskevit yemeyi özlemekten bahsedince şaşırdım tabi. Tek sahici gelen İlyas dı. Kaygılı, mutsuz ve çaresizdi. O an “Yetiş bilim!” diye bağırmak istedim. Polis otopsi raporunun, cesedin suda çok kalması nedeniyle geç çıkacağını söylediğinde, bu konunun Efsungil’in! insafına kalacağını anlamıştım. Neyse ki imdadımıza kamera görüntüleri yetişti ve “gerçek”le tekrar bağ kurabildik. Görüntüde Efsun ve İlyas Necati’yi taşıyor gözüküyordü. Bunun üzerine İlyas’da oturdu bir itiraf mektubu yazdı, suçu üstlendi. Hayır anlamadığım adam ölmedi ki hangi suçu üstleniyorsun? Üstelik karıştığıYusuf Bey cinayeti dururken olmamış bir cinayeti üstlenmek de ne demek? Gerçekle tüm bağlantılarını koparmış bir ruh halindeydi hepsi.

Hep yanlış yöne koşmaya devam et sen.

İlyas’ın suçu üstlenmesiyle Nuran, Sakine ve Efsun tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldılar. İlyas’ın itirafını öğrendiklerinde ise şaşırmaktan başka bir şey yapmadılar. Efsun’un sonrasında yaptığı hareket ise,  konağa, Hülya’ya koşmak oldu. Tamam sen yine koş konağa ama önce otur Ateş’e bir bir olanları anlat. Şahitlerin de var üstelik. Ama sen kalkıp kanıtın olmadan Edibe Hanım’ın iyileştiğini, Hülya’nın olayı ihbar ettiğini söylersen kimse sana inanmaz. Babanı kurtaracağına intikam hırsına kaptırırsan kendini, yalancı çoban gibi kalakalırsın öyle. Geçmiş olsun.

Hülya’yı mutlu gördüğümüz son kare

Asım’dan şut ve gol!

Önceki bölümlerde, diziden çıkan oyuncular için sahne yazılmamasından şikayet etmiştim. Bu sefer Seçil (Güzide Aslan) ve Asım (Turgay Aydın) için bir veda sahnesi yazılmış. Konu ile ilgili bilgim yok ama ben diziden ayrıldıklarını düşünüyorum. Asım Hülya’nın hesabından altı milyon TL çekip, Seçil ile Paris’e kaçtı. Hem de Hülya’ya “Gümüşlük’e kaçıp başbaşa kalalım” dediği günde. Asım’ın bu planını pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Etkilenmedim daha doğrusu. Fakat Hülya’yı en zayıf yerinden vurarak kadını alt üst ettiğini de kabul edelim. Asım çocuklarını arkasında bırakmaya değer bir hayat umuyorsa kendisine mutluluklar dilerim. Hayır Paris de pahalı yer, altı milyon ile orada ne kadar kalacak ki?!
Bari sen bağırma Mücella Hala.

Oyuncu kadrosuna bu hafta “Mücella Hala” rolüyle Zeynep Eronat katıldı. Hayırlı olsun. Mücella Hala, haftalardır bizi üzen, yoran Efsun ve Nuran’ın hakkından gelsin diye yazılmış sanki. Sahnesi başlar başlamaz “Nuran” dedi başka da bir şey demedi. Nuran’a duyduğu bu öfke ve nefretin mutlaka bir sebebi vardır ama uslubu bana fazla sert geldi. Efsun ve Nuran’dan yakınırken, tarz olarak ona benzeyen başka bir karekter görmeyi tercih etmiyorum. Nuran’a tokat attı diye sevinenlerden de değilim. Kötüyü ıslah etmek için bir başka sert karekter benim için fazla. Kardeşi İlyas’a da neden sürekli “İlyasım” dediğini anlamadım. Genelde insanlar evlatlarına veya sevgililerine (kocalarına) öyle hitap ederler. Aşırı İlyas sevgisi ve Nuran öfkesi biraz törpülenmeli diye düşünüyorum.

Efsun’un ebeveyni olmak kolay mı?

Mehmet Emir ve Hasret ortak bir kaygı nedeniyle bir araya geliyorlar ve ben aşktan ziyade birbirilerine destek olan ebeveynler görüyorum. Doğrusu da bu. Hülya’nın bu konu ile ilgili Fulya’yı doldurması şimdilik boşuna.

Tebessüm ettiği fotoğraf da olacak eminim.

Cem Kılıç’ı bu hafta da beğendim. Soğukkanlı ve kararlı duruşu gayet güzel, istikrarlı. 
Soğuk sorgu odalarına düşmek de varmış Sakine.

Hapishaneye getirildikleri, fotoğraf çekildikleri ve sorgulandıkları sahnelerin rengine, ışığına, müziğine bayıldım. Gri, mavi ve soğuk atmosfer sonradan diyaloglarla da desteklenseydi, üzerimizde epey “hapishane” travması yaratırdı. İki haftadır devam eden hızlı ve renkli temponun haftaya devam etmesi mühim. Hikaye çok hızlandı ve bu yüzden oldukça da keyifli. Hadi bakalım!

*Sabahattin Ali’nin “Hapishane Şarkısı” birinci şiirinden alıntıdır. Bu bölümde, bestelenen şarkısı da çalmıştır.



BİZE YAZIN!
Ad
Soyad
e-mail
Mesajınız
GÖNDER