Bazı insanların hayattan bekledikleri en önemli şey huzurdur. Oya için de öyle biraz. Evinde, kendi halinde, çayını/kahvesini içerken sakinlik içinde yaşayıp gitmek istiyor. Kimseye karışmıyor, kimse de ona karışsın istemiyor. Tabii böyle olmuyor, sınırları aşılıyor ve o da mecburen tırnağını çıkartıyor. Çıkartmak zorunda bırakılıyor. Oysa normal halinde dingin bir deniz gibi. Dalgasız ve mavi.