Mehmet, Ayaz ile geçirdiği baba-oğul akşamından sonra eve eski Mehmet olarak döndü. Belki biraz alışkanlıklardan belki de biraz özlemden. O da farkında yolun bir yere gitmediğinden, gitse de iyi bir yere çıkmayacağından ama o adımı attı bir kere. Çıktı o kapıdan. Acısını da şimdi çekiyor. Sanıyordu ki Arzu yıkılır onsuz, Arzu dimdik ayakta yıkılan ise Mehmet. Sonuna kadar hak edilmiş bir yıkılış bu, izlemesi müthiş keyifli.

 Yazı devam ediyor...